Urbanus
Urbanus
Urbanus zette zijn eerste stappen op het podium in 1973 met zijn begeleidingsgroep Anus. Met zijn live- en televisieoptredens veroverde Urbanus stormenderhand Vlaanderen en in 1975 waagde hij zijn kans in Nederland. Hij kende een enorm succes met zijn controversiële kerstlied Bakske vol met stro. Er gingen meer dan 150.000 exemplaren van deze single over de toonbank. In 1980 vroeg de toenmalige BRT aan Urbanus om een reeks komische filmpjes te maken om na het televisiejournaal uit te zenden. Vlaanderen ging uit de bol. Op het Festival van Montreux kreeg een van deze filmpjes een eervolle vermelding. In 1987 stopte Urbanus een tijdje met live-optredens om zich te concentreren op het schrijven van een scenario voor een langspeelfilm samen met regisseur Stijn Coninx. Hun samenwerking resulteerde in de film Hector, destijds meteen ook het grootste kassucces uit de Belgische filmgeschiedenis. In maart 1988 werd Hector geselecteerd voor het Internationale Festival van de Komische Film in Chamrousse waar hij de eerste prijs wegkaapte. Koko Flanel, de tweede film van het duo Urbanus-Coninx, kwam in 1990 in de zalen. Deze film oversteeg zelfs het succes van Hector.
Ook televisie bleek een kolfje naar zijn hand. Bij VTM scoorde Urbanus heel hoog met het spelprogramma Wie ben ik? (1991) en een aantal jaren later met de reeksen Genoeg gelachen, nu humor en RIR (1995).
Naast de Urbanus-strips werkt Urbain maandelijks aan een tweepaginagag voor De geverniste vernepelingskes, een strip in samenwerking met Jan Bosschaert, die bekend Vlaanderen in zijn blootje zet.
In 2005 tovert Urbanus samen met Dirk Stallaert nog twee nieuwe stripreeksen uit zijn hoed: Mieleke Melleke Mol en Plankgas en Plastronneke. Deze verhaaltjes worden ook uitgezonden op VTMKzoom.
In oktober 2010 bracht Urbanus de kinderliedjes-cd Wie dit leest is zot! uit. Op de plaat staan oude Urbanusliedjes in-the-mix én nieuw werk.
